Bij het centraal station Utrecht

In Utrecht zijn we als eerste begonnen in 1982!

Alleen is 5 jaar later het werk daar alweer gestopt, wegens gebrek aan medewerkers. U kunt zich voorstellen hoe dankbaar wij waren toen we na 26 jaar in maart 2008 weer een herstart konden maken. Ik (Henk Teuwissen) ben in 2006 naar Utrecht verhuisd en kreeg het verlangen om daar weer stationswerk op te starten. Na een periode van bidden en zoeken is het Goddank weer zover gekomen.

We werken inmiddels met 7 personen: Henk Teuwissen, Daniël van der Veen, Wilmy van Ling, Stefan Roelofsen, Wil Vermeer, Eduard Bus en Bas van Coevorden.

Zomaar eens op een zaterdag:

 

Het was vandaag bewolkt, en 15 gr.

 

  • Gesproken Frederique, ze was eclectisch. Ze is christelijk opgevoed en dus bekend met het paasevangelie, maar ze geloofd niet alleen in het christelijk geloof, maar hangt ook het boeddhisme aan. God is voor haar levensenergie die zich in alles openbaart. Ik zei dat ik liever in een persoonlijk God geloof dan in een ‘energie’. Daar had ze echter problemen mee: die levensenergie is zo groot dat dit nooit uit één persoon zou kunnen komen. Ik zei dat God i.d.d. zo groot is dat hij al het leven op aarde (en in het universum) heeft geschapen. Maar aan de andere kant zo klein dat hij als baby op aarde is geboren. Sterker nog: hij kan in ons hart wonen.

            Toen kwam haar bus

  • Daarna gesproken met Maarten, hij vond de bijbel onzin, door machthebbers verzonnen om controle te hebben over de mensen. Ik probeerde me in hem te verplaatsen en zei dat zo’n opvatting consequenties heeft over hoe je over dingen denkt, b.v. leven na de dood. Ja, dat zag hij als een groot mistery. Ik zei dat ik zeker weet waar ik terecht kom, hij vond dat mooi voor mij, maar niet voor hem. Hij vroeg mij of ik wist waar ik was voor mijn geboorte. Ik zei dat ik dat niet weet, maar dat ik misschien of niet bestond of een geest was in Gods handen. Hij vroeg waarom daar niets over in de bijbel staat. Ik zei dat God soeverein is en niet alles aan ons hoeft te openbaren. Volgens hem was dat typisch een uitvlucht voor christenen als ze iets net weten.
  • Gesprek met Tim gehad, hij is Rooms, maar zei dat hij gelooft het plaatsvervangend offer van Jezus, en dat je een relatie met hem moet hebben. Tot zover prima, maar (wetende wat de Roomse kerk leert) had ik toch behoefte om nog wat door te vragen, over goede werken b.v. Hij zei dat dat er bij hoorde en dat je zonder dat niet behouden bent. Daar kwam de aap uit de mouw, ik zei dat ik ook goede werken doe, maar niet als noodzakelijke aanvulling op Gods verlossingswerk, maar uit dankbaarheid en om hem (vanuit die relatie) te behagen. Toen kwam zijn bus.
  • Nog gesproken met een jongeman die wel in de bijbel gelooft maar problemen had met de wonderen die daarin genoemd worden. Hij noemde als voorbeeld: zeven dagen marcheren rondom Jericho. Maar ik zei dat God God is en geen mens. Hij kan dingen doen die wij niet begrijpen. Ieder poging om hem wel te begrijpen zouden hem neerhalen naar ons niveau. Laat God God zijn en laat het mistery maar bestaan. Het gebeurde gewoon, klaar. Toen moest hij zijn bus halen.
  • Ik begon deze en nog andere gesprekken met de vraag of ze wisten wat we met Pasen vieren, de meesten wisten dat wel van hun opvoeding en/of christelijke school. Alleen deed niet iedereen er nog wat mee. Een paar wel, zij zijn wedergeboren christenen, zoals b.v. die zuster uit de Word of Live gemeente. Een goede zaak, en dat bemoedigde mij: te weten dat er ook andere christenen evangeliseren, hoe meer, hoe beter.
  • We spraken met Martin, al 68 jaar Rooms, naar eigen zeggen. Of hij naar de hemel ging, wist hij niet. We spraken lang met elkaar en mochten hem het ware evangelie uitleggen, en hem zegenen in gebed. Opdat God het uitwerkt in zijn hart.
  • Dennis, een jongen van in de 30. Hij was op zoek naar de SNS-bank, sprak ons aan, dus het contact was snel gelegd. Zijn overleden moeder was gelovig, hij niet. Dacht er niet zo over na. We mochten hem meenemen door de wet, schuld en de genade van Jezus. We spraken lang met elkaar en baden voor hem. Hij had genoeg om over na te denken, dit was duidelijk een goddelijke ontmoeting.
  • Een Nederlandse en Pakistaanse reiziger, die eigenlijk niet zo veel tijd voor ons hadden. Toch mocht ik kort m'n getuigenis geven en het evangelie delen. Het werd goed ontvangen, ze zullen hier zeker verder over doordenken.
  • We ontmoetten Timo en Djordy, jongens met een christelijke achtergrond. Timo noemde zich 'Suffi', als dus hem iemand die zowel aanhanger is van Islam, Jodendom en Christendom. Hij was erg open en we mochten het ware evangelie uitleggen, alsmede de claim van islam weerleggen. Hij vroeg uiteindelijk hoe hij dan vergeving van zonde zou kunnen ontvangen. Binnenkort zouden ze met familie naar een pinksterkerk gaan, God is dus duidelijk met ze bezig.

 

 

 

Waar evangeliseren wij?

  • Bij het centraal station Almere

    Station afbeelding In Almere werken we met Maria Kootstra (coördinator), Gitta, Jenny en Rika Gisteren 11 maart was het eindelijk weer eens lekker weer om te evangeliseren. We waren met z´n drieën, Rika, Jenny en ik. Deze keer gingen we afzonderlijk ieder een gedeelte van het Stationsplein. Nadat we gebeden hadden en het plein geclaimd in Jezus naam begonnen we met zaaien. Ik sprak een man die hier op visite was, hij woonde in België en kwam oorspronkelijk uit Afghanistan. Hij vertelde dat hij in België, Christen is geworden nadat hij meer dan genoeg van de Taliban had en van de islam. Nam een folder mee voor in de trein om te lezen. 2 jonge meisjes die alcohol drinken en wiet roken, zij zeiden dat God niet van hen hield omdat zij die dingen deden die God verboden heeft. Ik vertelde dat God van hen houdt, en een God is, die de zonde in de diepte van de zee gooit, waarna die zonden niet meer boven kunnen komen. Zij namen een folder aan en gingen verder. Ook sprak ik met Hilda een Surinaamse vrouw op leeftijd, zij stond heel open voor God, maar wist niet zo gauw wat zij moest geloven. Ik mocht voor haar bidden dat God haar ogen gaat openen en haar laat ervaren dat er een God is die van haar houdt. Ook heb ik gebeden voor haar man die reuma heeft. Tenslotte een gesprek met Harold, ook een Surinamer, hij was teleurgesteld in de kerkmensen, die mooie woorden hebben maar zich niet aan die woorden houden en heeft daarom besloten niet meer naar de kerk te gaan. Ik vertelde dat dit iets is tussen God en die mensen, maar dat Harold daar verder geen boodschap aan heeft. Toen ik hem uitnodigde voor Parousia, wilde hij helaas niet, zo vastgeroest aan zijn principes, is hij. Ik mocht wel voor hem bidden en mocht hem voor Gods troon brengen, ik bad hem Gods zegen toe en dat zijn hart aangeraakt gaat worden waardoor hij meer en meer gaat zoeken naar God. Het was weer fijn om te mogen getuigen en ik weet, dat God de stille na prediker is. Groet van Maria. Voor het begin, vroeg ik aan de Here of Hij de juiste persoon maar ons toesturen, ja heb ik al, ik ontmoette twee jongens één is moslim en die andere is Rooms, zij vroegen aan mij " waar kom ik vandaan". "Uit Indonesia" . Zij zijn ook , dan praten wij in het "Bahasa Indonesia ", zij zijn hier gekomen voor 6 maanden tot juli voor exchange student, zij zijn op zoek ook naar een gemeente, wow, God heeft echt iemand gestuurd naar de juiste plaats op het juiste tijd, ontmoet de juiste persoon. Ik geef hen het brochure over Pasen met het adres van de Parousia Gemeente erop. Zij houden ook van voetbal. Zij gaven hun e-mail adres. Die Moslim die woont vlakbij Parousia. Zij beloven ook om te komen. Ik ontmoette ook twee meisjes, toen ik vroeg " wie heeft voor jullie zonden betaald? ". Een van haar zegt God en die andere Jesus. die zegt God , zegt verder dat Paul Mc Cartney die betaaldde. Ik zeg dat "hij is ook alleen een mens die kan zondeigen, zonde moet betalen door iemand die geen zonde is dat is Jezus , de zoon van God, en ook God die stierf voor onze zonde, en na drie dagen weer opstaat. Ik geef hen de Parousia brochure en tijdschriften van Open Deur, en 'Nieuw leven' van David Maasbach. Ik ontmoette ook een moslims vrouw met haar moeder, ik gaf haar het traktaat in Arabisch en ook in het Nederlands , ook nog een Indonesische vrouw met haar moeder, en wij praten ook weer Indonesische. Ik geef haar het OM tijdschrift en ook één David Maasbach. Toen gingen wij bidden en danken en daarna gingen we naar huis. Wij gaan ook wel thee drinken, om dan met elkaar onze ontmoetingen te delen met de anderen en ook bidden we daar dan voor. Maar dat lukte vandaag niet. Groeten, Rika. Op za 11 mrt. 2017 om 20:45 schreef Jenny Virginia Vanmiddag heb ik rondom het station gelopen. Ik heb flyers mogen uitdelen en ook enkele mensen mogen spreken. Een meneer , zijn naam is Brain. Hij heeft hernia. Ik heb hem gesproken over onze Here Jezus. Hij geeft aan dat hij in Jezus gelooft. Ik mocht ook voor zijn genezing bidden. Daarnaast heb ik ook met twee jongeren gesproken. De ene(een jongen) gaat af en toe naar de kerk en had vele vragen en twijfels. Ik heb hem mogen bemoedigen zijn vragen aan God te stellen en dat God zeker antwoord zal geven.  De andere, een meisje, gaat ook af en toe naar de kerk. Ze zei dat het niet veel voorstelt, dat ze af en toe gaat. Ik heb haar bemoedigd dat het heel veel voorstelt dat ze (af en toe) gaat omdat ze dan Gods woord ontvangt wat haar van binnen veranderd. Helaas konden we niet verder praten omdat haar bus er net aankwam. Dicht bij het station is een Islamitische slager en enkele islamitische winkels. Ik heb aan drie Arabische mannen een flyer aangeboden waarvan één het echt heeft meegenomen. De andere heeft het gelezen en daarna teruggegeven. De derde wilde het niet.

    Lees verder
  • Bij het centraal station Hilversum

    Station afbeelding Nieuwe impuls voor Hilversum.

    Lees verder
  • Bij het centraal station Leeuwarden

    Station afbeelding

    Lees verder
  • Bij het centraal station Nijmegen en Arnhem

    Station afbeelding Het team evangeliseert twee maal per maand afwisselend in Arnhem en Nijmegen. De groep deelt folders uit aan mensen die even stil staan op het station en probeert met hen in gesprek te komen over het evangelie. Er worden geen doekjes omheen gedraaid en sommigen reageren dan ook afwijzend maar anderen zijn juist op zoek naar de zin van het leven en willen graag meer weten. In beide gevallen worden mensen vriendelijk benaderd en respecteren we hun mening. Per groepslid vinden er per sessie meestal zo'n 2 a 3 intensieve gesprekken, veelal met jongeren, plaats. Ons valt vaak op, dat de mensen in Arnhem meer gesloten zijn voor het evangelie dan de mensen in Nijmegen. Arnhem lijkt een wat zakelijker stad. Dit komt wellicht ook door de universiteit, in Nijmegen, waardoor er meer jongeren in deze stad zijn. Jongeren zijn vaker bereid om over het evangelie na te denken.

    Lees verder
  • Bij het centraal station Rotterdam

    Station afbeelding René heeft veel gesprekken met mensen, dat valt hem erg mee, hij was er zelfs verbaasd over. (Tsja religie is weer in!) De anderen hebben ook goede gesprekken.

    Lees verder
  • Bij het centraal station Utrecht

    Station afbeelding Alleen is 5 jaar later het werk daar alweer gestopt, wegens gebrek aan medewerkers. U kunt zich voorstellen hoe dankbaar wij waren toen we na 26 jaar in maart 2008 weer een herstart konden maken.

    Lees verder
Laatste nieuws

22 nov: De Week van Centraal

nieuws afbeelding Opname gemaakt door de E.O. De Week van Centraal was een onderdeel van het programma 'Geloven op twee'. Over een conducteur Rene Gerssen en een machinist Henk Teuwissen. Een indruk van hun bezigheden.

Lees verder

21 nov: Stationsevangelisatie De Open Deur

nieuws afbeelding Hoe gaat stationsevangelisatie nu in zijn werk? Dat kun je hier bekijken. Dit zijn opnames van de E.O. gemaakt op 14 september 2013. Anja oriënteert zich in het stationsevangelisatiewerk en besluit daarna om vaste medewerkster te worden. Verder wordt er ook in Hoog Catharijne te Utrecht geevangeliseerd. Een bijzondere ervaring en geweldige kans om midden in dit grote winkelcentrum te mogen evangeliseren!

Lees verder